ده سال پس از توافق پاریس، مذاکرات بینالمللی برای مهار تغییرات اقلیمی با پرسشهای جدی درباره میزان اثربخشی تعهدات کشورها روبهرو است. ارزیابیهای منتشرشده نشان میدهد سیاستها و برنامههای فعلی جهان هنوز با مسیر موردنیاز برای محدود کردن گرمایش زمین فاصله دارند.
گزارش گاردین به موانعی مانند کندی مذاکرات، ضعف برنامههای ملی کاهش انتشار و ادامه سرمایهگذاری در فعالیتهای پرانتشار اشاره میکند. در عین حال، گسترش انرژیهای تجدیدپذیر و خودروهای برقی از دستاوردهایی است که بخشی از آن با شتاب گرفتن همکاریهای اقلیمی تقویت شده است.
کارشناسان معتقدند توافق پاریس همچنان چارچوبی مهم برای همکاری جهانی و سنجش عملکرد دولتهاست، اما موفقیت آن به اجرای پیوسته تعهدات در داخل کشورها وابسته است؛ نه صرفاً بیانیههای پایانی اجلاسها.
در COP31، تأمین مالی اقلیمی، توسعه برقرسانی پاک و کاهش انتشار از موضوعات کلیدی خواهد بود. پرسش اصلی این است که آیا دولتها میتوانند توافقهای سیاسی را به تغییرات واقعی در سرمایهگذاری و زیرساخت تبدیل کنند؟
منبع: گاردین.









دیدگاهتان را بنویسید